Nuk më zinte gjumi. Kishte ende energji në trupin tim, prandaj dola jashtë dhe eca.
Në video, e krahasoj veten me Benin e filmit Beni ecën vetë. Vetëm në rrugë, duke lëvizur, duke menduar. Në atë çast, ky krahasim kishte kuptim për mua. Filmi i Xhanfise Kekos ndjek një djalë të mbrojtur së tepërmi, që zbulon jetën larg prindërve. Arkivi shqiptar i filmit e shënon prodhimin më 1975 dhe premierën në janar 1976.¹
Ecja më çoi te diçka më e afërt: fundi i këtij viti. Çfarë do të bëj me ditët që i kam ende përpara?
Rifillimi im para fundit të vitit: hiq diçka, shto diçka
Çdo vit, njëqind ditët e fundit i përdor si arsye për të jetuar me më shumë qëllim. Në video, flas për ta larguar diçka që më bën dëm dhe për ta shtuar diçka që më bën mirë.
Mund të jetë më pak sheqer. Më pak grindje. Më pak raste kur nervozizmi vendos si u flas njerëzve. Krahas kësaj, diçka që ia vlen të përsëritet: një ecje, një çast reflektimi, vëmendje ndaj asaj që po ndodh brenda meje.
Një gjë për ta pakësuar. Një gjë për ta ndërtuar.
Për mua, ecja është bërë pjesë e kësaj. Në video flas për vdekjen e nënës sime, sfidat në biznes, fëmijët dhe jetën private. Ecja më jep hapësirë t’i përpunoj ndjenjat që, përndryshe, vazhdojnë të sillen brenda meje.
Kjo është përvoja ime me pikëllimin. Nuk është provë që një ecje mund ta zgjidhë dhimbjen e kujtdo tjetër.
A janë vërtet 100 ditë deri në Vitin e Ri?
Në video e quaj ritualin tim të njëqind ditëve. Krahas këtij emërtimi, kalendari meriton një përgjigje të saktë.
Nga 24 shtatori deri më 31 dhjetor 2026, duke i përfshirë të dyja datat, janë 99 ditë. Nëse fillon më 23 shtator, bëhen saktësisht 100. Videoja u publikua më 24 shtator; ora e publikimit nuk provon se kur është xhiruar.
Për një plan që fillon në datën e publikimit të këtij artikulli, llogaritja është: 7 datat e mbetura të shtatorit + 31 në tetor + 30 në nëntor + 31 në dhjetor = 99.
Numri i saktë ka rëndësi kur llogarisim. Nuk ka nevojë të bëhet edhe një arsye për të pritur. Nëse po e lexon më vonë, përdori ditët që realisht të kanë mbetur.
Sa kohë bëjnë bashkë ecjet e shkurtra ditore?
Në video them se bëj rreth 10.000–20.000 hapa në ditë. Ky është përshkrimi im i rutinës sime, jo një grup të dhënash të matura apo një objektiv që duhet ta kopjojë secili.
Ja një shembull më i vogël. Dhjetë minuta në mëngjes dhe dhjetë në mbrëmje bëjnë njëzet minuta në ditë. Nëse e përsërit këtë në të gjitha 99 ditët, gjithsej bëhen 1.980 minuta, ose 33 orë.
| Koha ditore e ecjes | Gjithsej gjatë 99 ditëve |
|---|---|
| 10 minuta | 990 minuta / 16,5 orë |
| 20 minuta | 1.980 minuta / 33 orë |
| 30 minuta | 2.970 minuta / 49,5 orë |
Këto janë llogaritje të kohës, jo premtime për peshën, humorin apo formën fizike. Një ditë e humbur e ndryshon totalin; nuk i fshin ecjet që i ke bërë tashmë.
Për kontekst shëndetësor, OBSH-ja rekomandon që të rriturit të bëjnë 150–300 minuta aktivitet aerobik me intensitet mesatar në javë, ose një sasi të barasvlershme aktiviteti me intensitet të lartë, dhe thekson edhe rëndësinë e forcimit të muskujve. Çfarëdo sasie aktiviteti fizik është më mirë se asnjë.² Tridhjetë minuta në pesë ditë bëjnë 150 minuta, por një ecje e ngadaltë për reflektim nuk e plotëson automatikisht kriterin e intensitetit mesatar. Numri im i hapave dhe ky rekomandim matin gjëra të ndryshme.
Mëngjesi më jep drejtim. Mbrëmja më jep reflektim.
Ecja e mëngjesit është një hapësirë për mirënjohje, meditim dhe për të folur me atë që unë e ndiej mbi ne. Mendoj për faktin që jam gjallë dhe për atë që dua të bëj me ditën.
Në mbrëmje, pyetjet ndryshojnë. Çfarë ndodhi? Si ndihem? Si është trupi im? Çfarë mund të bëj më mirë nesër?
Ai reflektim i mbrëmjes bëhet busull për ditën tjetër. Lidhet me atë që kam shkruar për marrjen e përgjegjësisë për reagimet emocionale: kur vërej çfarë po ndodh brenda meje, kam diçka konkrete me të cilën mund të punoj.
Një mënyrë e thjeshtë për ta bërë të zbatueshme është të shkruash një fjali pas ecjes: çfarë vërejta, ose çfarë dua të ndryshoj nesër. Mbaje aq të vogël sa të mund ta përsërisësh. Kalendari i jep praktikës një afat, jo një garanci se zakoni do të bëhet automatik.
Dua të hyj në janar duke qenë tashmë në lëvizje
Ka diçka të çuditshme te pritja e Vitit të Ri për të filluar punën drejt njeriut që tashmë e dimë se duam të bëhemi.
Dua të mbërrij atje pasi t’ia kem nisur. Me pak më shumë vetëdije për reagimet e mia. Me diçka të dobishme tashmë në ditën time.
Dhe kjo shkon përtej meje. Në video flas për përfitimin që kanë fëmijët tanë kur bëhemi prindër më të shëndetshëm, më krijues. Kjo lidhet me mësimin e përgjegjësisë përmes shembullit tonë. Ata shohin si duket një i rritur që vazhdon të punojë me veten.
Sonte, ajo punë kishte pamjen e një rruge, disa dritave dhe një hapi tjetër.
Burimet dhe shënimet e llogaritjeve
-
1. Referenca e filmit: Arkivi Qendror Shtetëror i Filmit: Beni ecën vetë. Regjia: Xhanfise Keko; prodhim i vitit 1975; premiera më 24 janar 1976. Referenca shpjegon hyrjen, jo ndikimin e ecjes në shëndet.
-
2. Udhëzimi për aktivitetin: Udhëzimet e OBSH-së për aktivitetin fizik dhe sjelljen sedentare: përmbledhje. Udhëzim i përgjithshëm për të rriturit; numri personal i hapave nuk përcakton intensitetin e aktivitetit.
-
Kalendari dhe koha: 24 shtator–31 dhjetor, me të dyja datat të përfshira = 99 ditë; pikat e kontrollit janë ditët 1, 38, 68 dhe 99. Orët = minutat ditore × 99 ÷ 60. Shembujt supozojnë të njëjtën kohëzgjatje çdo ditë. Shkarko të dhënat dhe llogaritjet.
-
Videoja dhe miniatura origjinale: Eduard Luta në TikTok. Publikuar më 2026-09-24. Burimet u kontrolluan më 24 shtator 2026.