Jam ulur në veturë, duke provuar me i gjet fjalët për diçka që nuk bëhet e thjeshtë: një person që e do është këtu, e pastaj nuk është më.

Në video flas për mënyrën si ndryshon koha pas një vdekjeje. Për ty mund të ecë tepër ngadalë. Rreth teje duket sikur ecën tepër shpejt. Njerëzit shkojnë në punë. Familjet i kanë rutinat e tyre. Jeta vazhdon ndërsa ti ende po provon ta kuptosh realitetin e ri.

Ky mospërputhim është thelbi i asaj që desha me thënë. E sheh botën duke vazhduar, por vetë nuk e di ku me e qit hapin tjetër.

Me vazhdu nuk do të thotë me harru

Në një pjesë të videos ndalem te ideja e harresës. Si mund ta fshish thjesht dikë që ka pasur aq shumë rëndësi?

Rruga që po provoj ta përshkruaj është me e mbajt atë person me vete, ndërsa i krijon hapësirë jetës përsëri. Me kriju momente. Me e vlerësu atë që ende është këtu. Me mendu se të jetuarit plotësisht mund ta nderojë një lidhje, pa e zhdukur atë.

Kjo është një mënyrë personale për të gjetur kuptim. Nuk është udhëzim me u bë i gëzuar, i zënë apo produktiv para se të jesh gati. As unë nuk mund t’i them dikujt çfarë do të kishte dashur personi që e ka humbur.

Edhe një ditë e mirë nuk ka pse të bëhet gjykim për sa shumë e ke dashur. Dhe një ditë e vështirë nuk e fshin hapin që e bëre dje.

Dy gjëra mund të kenë vend në të njëjtën ditë. Kujto personin: Një kujtim mund të ketë vend pa e mbushur çdo çast. Kujdesu për jetën që vazhdon: Një veprim i zakonshëm mund të bashkëjetojë me mallin.
Ilustrim editorial i idesë qendrore të videos. Këto nuk janë faza, plan trajtimi apo afat shërimi.

Zia nuk ka një kalendar të rregullt

Udhëzimi i NHS-së për zinë bën një dallim të rëndësishëm: nuk duhet t’i kalosh patjetër të gjitha “fazat” e njohura, as sipas radhës. Hapat e vegjël dhe biseda me dikë mund të ndihmojnë. Kërko mbështetje profesionale kur e ke të vështirë ta përballosh gjendjen ose përpjekjet e tua nuk po ndihmojnë.

Në video flas me urgjencë për përballjen me humbjen dhe kthimin në jetë. Në shkrim, kjo ka nevojë për më shumë hapësirë. Me marrë përgjegjësi mund të nënkuptojë edhe me pranu ndihmë. Askush nuk mund ta jetojë zinë në vendin tënd, por kjo nuk do të thotë se duhet ta përballosh vetëm.

Një pyetje e dobishme mund të jetë: çka do ta bënte ditën e sotme pak më të përballueshme? Jo krejt vitin. Sot. Ndoshta ka një person pranë të cilit mund të ulesh, pa u shtirur se je mirë.

Zia dhe depresioni kërkojnë fjalë të ndryshme

Përshkrimi i videos e përmend vorbullën e depresionit. Kjo kërkon kujdes. Zia dhe depresioni nuk janë e njëjta gjë, edhe pse mund të shfaqen bashkë. Shoqata Amerikane e Psikiatrisë shpjegon se zia mund të vijë me valë, krahas kujtimeve pozitive; depresioni mund të përfshijë humor të ulët dhe humbje interesi më të vazhdueshme. Një profesionist mund ta vlerësojë gjendjen.

Këtu nuk ka test të vullnetit. Të jesh aktiv nuk është trajtim i garantuar dhe vështirësia në funksionimin e përditshëm nuk është dështim i karakterit. Ky reflektim nuk diagnostikon askënd dhe nuk e zëvendëson kujdesin profesional.

Në Gjermani, kur ke nevojë me fol me dikë, TelefonSeelsorge ofron mbështetje falas dhe anonime në gjermanisht, ditë e natë, në 116 123. Faqja lidh edhe shërbime në gjuhë të tjera. Në rrezik të menjëhershëm, kontakto shërbimin lokal të emergjencës.

Vend për të dyja

Mendimi të cilit po i kthehem është ky: me e kujtu dikë dhe me marrë pjesë në jetë mund të kenë vend në të njëjtën ditë.

Nuk duhet ta zgjidhësh kuptimin e humbjes përpara se të bësh një gjë të zakonshme. Nuk duhet të pushojë malli që një moment i ri të ketë rëndësi.

Ky është drejtimi që po kërkoj në video. Një mënyrë me e mbajt dashurinë dhe me i lënë pak hapësirë jetës.

Reflektim i lidhur: lumturia, pritjet dhe mirënjohja.

Burimet dhe shënimet e llogaritjeve