Jam në veturë duke folur për një libër që e kam nisur: Autobiografia e një jogi nga Paramahansa Yogananda. Përmend Steve Jobs, pastaj kaloj shpejt te diçka më personale: faji, papërsosmëria dhe vështirësia për t’ia falur vetes.
Botuesi, Self-Realization Fellowship, e daton botimin e parë më 1946 dhe raporton se të ftuarve në ceremoninë përkujtimore të Jobs iu dhanë kopje të librit.[1] Kjo është lidhje konkrete. Nuk vërteton se çdo ide në libër është e vërtetë, apo se leximi i tij sjell të njëjtën përvojë për secilin.
Çfarë mora nga leximi
Reflektimi im është se askush nuk e kalon jetën në mënyrë të përsosur. Ka veprime që i kemi bërë, reagime prej të cilave na vjen turp dhe situata që i kemi trajtuar në autopilot. Nëse e harxhoj gjithë energjinë duke provuar se kisha të drejtë, nuk arrij ta kuptoj çfarë ndodhi.
Në video e lidh zhvillimin shpirtëror, brenda marrëdhënies sime me Zotin, me aftësinë për t’i pranuar ato pjesë të papërsosura të vetes. Ky është interpretimi im i leximit, jo citim nga një pasazh i caktuar.
Falja e vetes, siç e përdor këtu, nuk është leje për t’u shtirur se nuk ndodhi asgjë. Është mënyrë që vetëmbrojtja të mos mbetet e vetmja përgjigje. Mund ta pranoj një veprim, ta shqyrtoj ndikimin e tij dhe të vendos çfarë duhet të bëj ndryshe.
Ta kuptosh dikë nuk e fshin dëmin
Lëvizja tjetër në video është drejt të tjerëve. Kur e njoh sa e vështirë mund të jetë të përballem me frikën, turpin apo idetë e mia të ngurta, kam më shumë arsye të jem kureshtar edhe për reagimet e njerëzve të tjerë.
Kjo nuk do të thotë ta arsyetoj çdo veprim ose të heq dorë nga kufijtë. Do të thotë ta lejoj shpjegimin të jetë më i ndërlikuar sesa “ky person është i keq”. Mund të përpiqem ta kuptoj dikë dhe prapë të them se një sjellje duhet të ndalet.
Një shembull praktik, i shtuar këtu për ta konkretizuar idenë: pasi t’i flas ashpër dikujt, mund ta emërtoj atë që bëra, të kërkoj falje pa e bërë tjetrin përgjegjës për disponimin tim dhe ta ndryshoj reagimin në mosmarrëveshjen tjetër. Kjo vlen më shumë se vetëdënimi pa fund apo një shpjegim shpirtëror që e shmang përgjegjësinë.
Besimi duhet të takohet me përditshmërinë
Në video flas me bindje për gjetjen e Zotit dhe përmirësimin si njeri. Kjo shpreh besimin tim, jo provë se besimtarët janë moralisht më të lartë apo se njerëzit pa fe nuk mund të jenë të dhembshur.
Prova që më intereson në këtë reflektim është sjellja: a ndalem para reagimit, a dëgjoj më me kujdes dhe a kërkoj përgjigje që e merr parasysh personin përballë? Rrëfimi për kërkimin e faljes gjatë një udhëtimi e sjell të njëjtën pyetje në marrëdhëniet e zakonshme.
Libri mund ta hapë një derë. Mua ende më mbetet të vendos si sillem kur kaloj nëpër të.
Burimet dhe shënimet e llogaritjeve
-
[1] Self-Realization Fellowship: libri dhe historia e botimit dhe shënimi i 75-vjetorit, 8 nëntor 2021. Pohimi për dhuratën përkujtimore i atribuohet botuesit; nuk jepet citim i saktë nga Jobs për “librin e preferuar”.
-
Mësimet personale dhe shembulli i faljes janë reflektime, jo pretendime se libri trajton sëmundje ose se besimi shpirtëror garanton sjellje etike. Kopertina është pjesë e miniaturës së videos origjinale.
-
Videoja dhe miniatura origjinale: Eduard Luta në TikTok. Publikuar më 2026-06-01. Burimet u kontrolluan më 27 shtator 2026.