Po pimë kafe në Düsseldorf, po provojmë syzet Meta dhe biseda fillon të prodhojë më shumë ide. Ta regjistrojmë atë që shohim. Të flasim për AI. Të mendojmë çfarë mund të ndërtojmë me një mënyrë tjetër ndërveprimi.

Kjo është energjia e videos. Them se syzet më bëjnë të ndihem më kreativ. Është përshtypje nga një provë, jo rritje e matur e kreativitetit apo dëshmi se blerja e një pajisjeje prodhon ide më të mira.

Pastaj biseda kalon te Apple Watch: po sikur të kishim një regjistrues të veprimtarive ditore që përdoret lehtë, pa e nxjerrë telefonin?

Ky aplikacion është ide e diskutuar në video. Nuk është diçka që e demonstroj si të ndërtuar tashmë.

Çfarë ndryshon pajisja

Telefoni tashmë mund të regjistrojë ide. Ajo që më intereson këtu është nëse një pajisje tjetër e ndryshon çastin e regjistrimit: ta shohësh diçka dhe ta regjistrosh, ose të bësh një shënim të shpejtë nga kyçi para se t’i kthehesh bisedës.

Dokumentacioni zyrtar i Ray-Ban përshkruan fotografimin dhe xhirimin me butonin e syzeve, si dhe regjistrimin me zë kur aktivizohen cilësimet përkatëse. Përshkruan edhe një tregues të dukshëm të regjistrimit.[1] Veçoritë varen nga modeli, softueri dhe cilësimet e mbështetura; videoja nuk përcakton specifikimet e plota të palës që provuam.

Apple tashmë ofron Voice Memos në Apple Watch për regjistrime personale.[2] Ky është mjet ekzistues. Një aplikacion i posaçëm që i kthen shënimet në një rutinë të caktuar ditore do të ishte ide tjetër produkti. Udhëzimi i Apple për dizajnin thekson ndërveprime të shkurtra dhe veprime të përqendruara në orë, çka i përshtatet pyetjes sonë.[3]

Regjistrimi është fillimi. Syzet: Regjistro këndvështrimin me komandat e mbështetura. Ora: Një shënim tani; aplikacioni i posaçëm mbetet ide. Ti: Rishiko materialin dhe vendos çfarë do të krijosh.
Aftësi të dokumentuara regjistrimi dhe rrjedhë pune e propozuar, jo efekt i matur në kreativitet.

Një provë e vogël para një blerjeje të madhe

Ja një krahasim hipotetik, jo test performance i pajisjeve. Ta zëmë se do t’i regjistrosh pesë ide në ditë. Nëse metoda e tanishme kërkon 20 sekonda për regjistrim, ndërsa një tjetër 5 sekonda, dallimi është 15 sekonda çdo herë: 75 sekonda në ditë, ose 8 minuta e 45 sekonda për shtatë ditë.

Këto kohë janë vlera të sajuara për shembullin. Mati kohët e tua para se t’i përdorësh për ta arsyetuar një blerje. Regjistrimi më i shpejtë mund të ketë rëndësi, por tetë minuta të kursyera nuk na tregojnë nëse idetë ishin të dobishme, nëse regjistrimi kuptohej apo nëse iu ktheve ndonjëherë.

Shembull: pesë regjistrime në ditë. Nga 20 sekonda secili: 100 sekonda/ditë; Nga 5 sekonda secili: 25 sekonda/ditë
Kohë hipotetike, jo test pajisjesh. Dallimi: 75 sekonda/ditë; 525 sekonda për 7 ditë.

Për një provë reale, përdor diçka që tashmë e ke. Shëno kur të vjen ideja, a e regjistron dhe a e kthen në diçka. Provoje alternativën në kushte të ngjashme. Vëreji edhe regjistrimet e dështuara dhe ndërprerjet, në vend se të numërosh vetëm çastet kur pajisja e re të entuziazmon.

Puna krijuese mbetet për më pas

Syzet mund ta regjistrojnë një çast. Nuk vendosin cila pjesë e meriton një artikull. Ora mund ta lehtësojë një shënim. Nuk vendos nëse zakoni që po e ndjek ia vlen të ruhet.

Prandaj e lidh këtë provë me krijimin e përditshëm. Regjistrimi të jep material. Rishikimi, pyetjet dhe krijimi i diçkaje prej tij janë hapa të tjerë.

Edhe njerëzit rreth nesh mbeten njerëz, jo përmbajtje automatike. Bëje të qartë regjistrimin dhe pyet para se ta publikosh një bisedë ku personat identifikohen. Kamera e vogël nuk duhet të nënkuptojë më pak konsideratë.

Ajo që më entuziazmoi gjatë asaj kafeje ishte ftesa për ta provuar diçka. Ruaje kureshtjen. Pastaj jepi idesë një provë që realisht mund ta kalojë.

Burimet dhe shënimet e llogaritjeve