Sikur e vetmja gjë që doja
të ishte të ulesha e të flisja me ty,
a do të më dëgjoje?
Në këtë jetë të mrekullueshme,
unë po e kërkoj veten,
dhe ti më gjete.
Ti më ngrite në piedestal
që të mos e harroj kurrë veten,
që të mos e humbas kurrë veten,
që ta gjej veten,
që të të gjej ty.
Në këtë botë ku të gjithë kërkojnë të gjenden,
kush të kërkon ty?
Kush është ai që të sheh kur ti s’e sheh dot veten?
Në këtë botë ku të gjithë janë të veçantë,
sa i veçantë je ti?
A sheh përtej?
A guxon?
Sikur e vetmja gjë që doja
të ishte të ulesha e të flisja me ty,
a do të më dëgjoje?
Por aty të gjeta.
Ku shkojmë tani?
Zbrazëtia po thërret.
A është ky fundi, apo është fillimi?
Ç’jemi ne?
Ç’je ti?
Ç’jam unë?
Çfarë mund të besojmë?
A guxon të shkosh?
A e pranon dhimbjen?
A guxon të shkosh atje ku të çon dashuria?
Sikur e vetmja gjë që doja
të ishte të ulesha e të flisja me ty,
a do të më dëgjoje?
Në këtë histori dashurie, me fund të pasigurt, unë jetoj në dhuratën e dashurisë.