Po kthehem në këmbë pas takimit tonë në qendër të Hamburgut. Në video e mbaj ende ndjenjën e asaj mbrëmjeje: bisedat, ngrohtësinë, kënaqësinë për të parë njerëz që po ecin mirë në jetë.

Më herët kisha pyetur ku janë shqiptarët në Hamburg. Tani ajo pyetje ka fytyra.

Videoja origjinale përfshin një fotografi të përbashkët dhe një mesazh falënderimi për njerëzit që ndanë kohë me ne. Ajo fotografi e ka vendin këtu. Është çasti pas fjalëve.

Çfarë e bëri të vlefshme mbrëmjen

Në regjistrim flas për sa larg kanë arritur njerëzit që takuam, si kanë përparuar dhe janë bërë pjesë e shoqërisë përreth. Po flas nga përshtypja që më lanë ato takime. Ky nuk është sondazh për popullsinë shqiptare të Hamburgut.

Flas edhe për dua-n që i bashkon njerëzit. Kur e takon dikë, kjo ide merr një peshë tjetër. Përballë ke një njeri me një jetë që vazhdon shumë kohë pasi mbaron biseda.

Një vend bëhet personal kur e lidh me njerëz që i ke për zemër.

Këtë po përpiqem ta them ndërsa eci natën nëpër Hamburg. Videoja ka mirënjohje, deri te falënderimi për çokollatat. Një gjest i vogël mund të mbetet me ty krahas një bisede shumë më të madhe.

Ftesa u bë takim

Kjo mbrëmje vjen pas mbërritjes sonë me kamper dhe përshëndetjes nga qendra e Hamburgut. Postimet e mëparshme mbajnë pritjen. Ky mban falënderimin.

Nga mbërritja te një mbrëmje bashkë. 23 shtator: Mbërritja me kamper: dëshira për të takuar njerëz.. 24 shtator, postimi i ditës: Përshëndetje nga qyteti dhe ftesë për t’u takuar.. 24 shtator, postimi i mbrëmjes: Falënderim pas takimit, me një fotografi të përbashkët.
Renditja e postimeve origjinale publike. Datat e publikimit tregojnë radhën, jo oraret e sakta të takimeve.

Postimet e dokumentojnë atë rrjedhë. Ato nuk përcaktojnë sa njerëz morën pjesë gjithsej, sa qëndroi secili apo sa lidhje lindën përmes aplikacionit. Një fotografi grupi nuk mund t’u përgjigjet të gjitha këtyre pyetjeve. Mund ta ruajë një çast të përbashkët.

Le të jetë historia më e madhe se fotografia

Për bisedën e ardhshme dua të vazhdoj me pyetje që lënë hapësirë për një përgjigje të vërtetë. Çfarë të solli këtu? Çfarë ishte e vështirë në fillim? Çfarë ndryshoi me kohën?

Udhëzuesi i shërbimeve të qeverisë britanike për intervistat ka një parim të dobishëm: përdor pyetje të hapura e neutrale, kërko përvoja konkrete dhe dëgjo me kujdes.¹ Një mbrëmje shoqërore është diçka më vete, por kjo mënyrë dëgjimi vlen edhe jashtë kërkimit formal.

Jepi bisedës së mirë një hap tjetër. Pyet për historinë: Çfarë ndodhi? Çfarë ndryshoi? Lëre personin ta tregojë me fjalët e veta.. Dëgjo hollësinë: Një shembull të tregon më shumë se një përgjigje e përgjithshme nga mirësjellja.. Mbylle me kujdes: Falënderoje. Nëse vendosni ta mbani kontaktin, bëjeni të qartë hapin tjetër.
Udhëzues editorial për biseda të ardhshme; jo transkript apo pohim për fjalët e secilit pjesëmarrës.

Këto pyetje janë sugjerime për biseda të ardhshme. Nuk po u vendos përgjigje të shpikura në gojë njerëzve të fotografisë.

Shifrat më të gjera e kanë vendin te artikulli im për shqiptarët në Gjermani. Këtu dua t’i lë hapësirë asaj që videoja përmban realisht: mirënjohjes.

Faleminderit për kohën. Për bisedën. Që na lejuat ta njohim Hamburgun përmes jush.

Burimet dhe shënimet e llogaritjeve